Ach, hoe zoet zijn toch de vrouwen
Ach, hoe zoet is suikergoed.
Ja, een vrouw, een vrouw met suiker
Moet wel zoeter zijn dan zoet.
Als je naar een niet zo heel leuke wedstrijd staat te kijken, begin je toch onwillekeurig wat voor je uit te mijmeren en dwalen je gedachten af wanneer er een leuke jonge moeder over het voetbalveld paradeert. En dan kunnen je zomaar wat gedichtjes te binnen schieten. Zoals het bovenstaande, van Hendrik de Vries. Want Strijen E1 speelde en verloor zijn wedstrijd tegen de nummer drie van ranglijst, NSVV E2. D’r was voor de Strijense aanhang weinig plezier aan te beleven. Er zat veel tegen: 7 zeer vastberaden en ook balvaste spelertjes van NSVV, de wind die hard in de lengte van het veld blies, een niet al te regelvaste scheids, een mespuntje geluk maar vooral toch de 7 spelers van E1 zelf. Ik zal niet zeggen dat de wil er niet was. En zin hadden ze ook wel. Maar de Striener mannetjesputters wisten elkaar en de ruimte nauwelijks te vinden. En als er een bal al aankwam werd-ie weer veel te snel en te gemakkelijk ingeleverd. Nee, echt goed uitgespeelde kansen deden zich niet voor in de eerste helft. Tegen de 3-0 achterstand bij rust kon helaas niets worden ingebracht. Dan blijf je nog hopen dat het na de limonade op z’n minst een beetje beter zal gaan. Zeker met de wind in de rug. En omdat E1 best goed kan spelen. De mannen gingen er direct na de aftrap fel tegen aan. En dan zie je dat het kan verkeren, zoals Bredero al zei. Maar liefst 5 goede kansen voor Jens S., Jens v.d. G, Thomas en Wessel deden zich voor om de wedstrijd te laten kantelen. ‘Wat treurt gij, hooggeleerde Vos,’ vroeg Joost van den Vondel een paar honderd jaar geleden al in een gedicht aan zijn vriend professor Vossius. ‘Tja,’ zou deze dan antwoorden, een beetje vaag, ‘Twil niet zo erg vandaag.’ En zo verstreken seconden, en seconden werden minuten en het wilde maar niet slagen een doelpuntje te scoren. Daarna waren de kansen voor E1 op. NSVV scoorde tot slot nog een vierde doelpunt en omdat ook de scheids – waarschijnlijk onbedoeld – nog even zijn stempel op de wedstrijd wilde drukken, floot hij af toen Jens S. en Thomas ongehinderd op weg waren naar het doel van NSVV omdat –weer – een spelertje van NSVV op de grond lag. En even later stuurde hij Imre voor drie minuten van het veld omdat deze in een duel ongelukkig genoeg, in een poging de bal te spelen, net iets te laat was en daardoor de netgevallen tegenstander raakte. 4-0 dus. Gewoon snel vergeten. Dat doe ik ook (maar dat ligt aan mijn leeftijd). En aangezien de nummer twee van de ranglijst gelijk speelde, staan jullie nog altijd 3 punten voor.
Ben ik een azijnpisser of slechte verliezer als ik toch weer even terug kom op het toestaan van handtastelijkheden en het klieren van je tegenstander? Moet ik nou echt die jonkies van ons vertellen dat ze net zo moeten doen als de tegenstander en dat alles is toegestaan in liefde, oorlog en voetbal? Dat alleen het resultaat telt. Schouderduwen, je zult me d’r niet over horen. Een stevig mannelijk duel – ik zou er een heldendicht over kunnen schrijven. Maar als je de bal dreigt te verliezen je tegenstander bij voortduring aan arm en kleding vast te pakken of proberen aan de schouder om te trekken, of, erger nog, de keeper het keepen onmogelijk maken met lichamelijke acties… ik zou het verbieden. Wat die kereltjes wordt ingefluisterd is me niet duidelijk. Ik kan niets bewijzen. Maar dat ze het vrijwel allemaal doen, dat kan geen toeval zijn. Daarom vind ik ook dat scheidsen nooit op een afstand mogen staan/lopen toekijken en denken dat het wel goed komt. NSVV heeft gewonnen. Prima. Zij waren de besten.
Albert Schaafsma
Volg ons ook op: